Mustafa
Mustafa ile ilgili tartışmalar sürüp giderken bir izleyici olarak ben de görüşlerimi dile getirmek istedim. Her zaman Atatürk’ün insani yanını anlatan bir filmin yapılmasını bekledim. Hele de bu film Can Dündar tarafından yapılınca izlememezlik olmazdı. Tanıtma filmini (fragman) izlediğimde çok güzel bir film izleyeceğimi düşünmüştüm fakat bugün biraz hayal kırıklığına uğradım.
Öncelikle Can Dündar’ın çok emek sarfettiği belli. Derin bir araştırmayla bugüne kadar görmediğimiz fotoğrafları, belgeleri ve görüntüleri gün yüzüne çıkarmış. Müzikler de gerçekten hoştu. Ama ben beklediğimi tam olarak bulamadım. Çünkü film, ilk yarının sonuna kadar asıl konudan uzak kaldı. Can Dündar, Atatürk’ün insani yönünü anlatmak yerine daha çok Türk ulusunun bağımsızlık mücadelesini ve yapılan savaşları anlatmış. Bu yüzden bence ilk yarı boşa gitti.
İkinci yarı ise gerçekten çok iyiydi. Kurtuluş Savaşı’ndan sonraki dönemde Atatürk’ün tam olarak bilmediğimiz duyguları ve yalnızlığı çok iyi anlatılmış. Bu kısmı çok beğendim.
Filme yapılan bazı eleştirileri de çok saçma buluyorum. Örneğin Deniz Baykal, olayı Ergenekon’a kadar götürdü. :) Atatürk’ün bir lider olarak koşullar gereği yalnız kalması, her gün bir büyük rakı, 3 paket sigara içmesi, aşık olması, salıncağa binmesi onun kişiliğinden, liderliğinden, ideolojisinden hiçbir şey götürmez. Sonuçta o da bir robot değil, bizler gibi bir insandı. Olaya böyle bakma gerekir.
Benzer Yazılar
Yorumlar
Yorum Yapın
-
Fotoğraflar
Ne Okuyorum?
